Postrzyżyny – obrzęd starosłowiański polegający na rytualnym obcięciu włosów, związany z wejściem młodego chłopca w dorosłość i nadaniem nowego imienia. Postrzyżyn dokonywano po ukończeniu przez chłopca 7-10 lat. Chłopiec do tego wieku pozostawał pod opieką matki i był traktowany jak dziecko. Po postrzyżynach chłopiec przechodził pod opiekę ojca i zaczynał poznawać prace i ceremonie typowe dla mężczyzn. Tak było dawniej i tak jakoś bardziej tradycyjnie. U nas w domu obrzędu tego dokonuje się cichaczem pod nieobecność ojca w domu – z resztą ciągle z nosem w komputerze, więc pewnie i tak nie zauważy, że ukochana grzywka syna jedynego wraz z kilkoma loczkami została podstępnie wyeliminowana maszynką. Poniżej dla porównania Rafałek przed i po zabiegu. Moim zdaniem wcześniej też wyglądał jak chłopiec a teraz wygląda jakby szedł do wojska. No ale jak to mówią “ładnemu we wszystkim ładnie”, więc prawdopodobnie szybko się oswoję.

Korzystając z okazji zaktualizowałem naszą galerię, to jest wrzuciłem zdjęcia z czerwca i lipca – prawdę mówiąc obawiałem się, że część zaginęła bezpowrotnie, ale cudem ją, ku swojej nieopisanej radości,  odnalazłem.

Jest jeszcze jedna rzecz, którą możemy się pochwalić, ale to może niech Olusia sama zademonstruje (kręcone dzisiaj wieczorem):

Podobno odpiąć guziki potrafi 35% dwulatków i do 95% trzylatków a zapiąć – 20% dwulatków i do 50% trzylatków tak więc pomimo, że statystycznie rzecz ujmując kot i kura mają po trzy nogi, są uzasadnione powody do dumy .
Przy okazji chciałbym przeprosić oglądających, że tak szybko gadam.

Wybaczcie, że taki post na kolanie, w telegraficznym skrócie, ale co robić…praca goni.